در کتاب چهار فصل زندگی          

 صفحه ها پشت سر هم می روند

هر یک از این صفحه ها یک لحظه اند

لحظه ها با شادی و غم میروند

آفتاب و ماه یک خط در میان

گاه پیدا و گاه پنهان می شوند

شادی و غم نیز هر یک لحظه ای

بر سر این سفره مهمان می شوند

 به خدا خوبتر از خوبتر از خوبتری 

که تا روز قیامت بایدم سوخت

اگر خواهی بیاموزی محبت

محبت باید از ماهی بیاموخت

چو از آتش برون آری بمیرد 

اره درسته

روزگار ما که هموار و سیاست

انتهای قصه ی ما ابتداست

راز های سینه ام را تک به تک  من نگویم  با کسی جز قاصدک

قاصدک این همدم تنهایی من این شریک شادی و غمهای من

قاصدک قلبش پر از ناگفته هاست او که با راز دل من اشناست

قاصدک ساکت ولیکن بی صداست سینه اش پر از صدای سینه هاست